TÜRKÇE: (For English, please scroll down.)
Ressam Bülent Turan’ı 19 Nisan
2021’de kaybettik. (Hayır Korona değil, kâlp!)
Bülent ve Sedef Turan çifti
ile tanışıklığımız bir yazlık komşuluğu ile başlamıştı.
Bülent bey ressamdı, ama biz
ve çoğu arkadaşımız gibi bir endüstriye bağlı çalışan değil, yağlıboya ve
pastel tablolar yapan, sergilere katılan bir ressamdı.
Bülent bey’in eserlerini eşim
ve ben seviyorduk çünkü bizim dünyamızdan uzak değildi. Bizi sergi
salonlarından kaçıran birçok “çağdaşlarından” farklı olarak görmekten zevk
aldığımız, en başta ne gördüğümüzü anladığımız
eserler üretiyordu, “resim” yapıyordu yani.
Yurt içi ve yurdışında
eserlerini sergilemiş, ABD’de kendisini üyeliğe kabul eden Pastel Society of
America tarafından imzalarına PSA harflerini ekleme yetkisi verilmiş. Ben de bu
yazının başında ekledim.
Bülent ve Sedef Turan çifti son
derece sıcak ve içten oldukları gibi görüş ve zevkler bakımından bize yakın
insanlardı. Evlerini bize o kadar yakın bir zevkle döşemişlerdi ki bazen kendimizi
kendi mekânımızda gibi hissediverirdik. Muhabbetlerinin verdiği rahatlığın da
katkısı olmuştur muhakkak.
Bülent bey’in kaybıyla
hayatımızın renklerinden biri daha gitti. Keşke daha sık görüşseydik diyeceğim;
yaşadıkça da o kadar çok “keşke” birikiyor ki…!
 |
Evlerinden bir köşe, duvarda Bülent beyin eserlerinden. (Görüntü kendi kameramdan.)
A corner of their home, with some paintings by Mr. Turan along the wall. (Image from my own camera) |
| | | |
|
 |
Turan'larla dışarıda bir yemek: Sedef hanım, Lâle, Bülent bey, Ekim 2018. (Görüntü kendi kameramdan.)
Dining out with the Turans: Mrs. Sedef Turan, Lâle, Mr. Bülent Turan, October 2018.
(Image from my own camera.) |
|
|
ENGLISH:
We lost the painter Bülent
Turan on April 19th, 2021. (No, not Covid- heart failure!)
Our friendship with the couple
Bülent and Sedef Turan goes back to being neighbours in a summer resort.
Mr. Turan was an artist. Unlike
us and many of our friends who have applied our art to an industry, Mr. Turan
created his oil and pastel paintings with the aim to exhibit.
We appreciated the paintings
of Mr. Turan because we found them to be closer to our understanding of Art.
Unlike many of his contemporaries who drove us away from the galleries, he made
paintings we enjoyed looking at, and a precondition for that was that we understood what we were looking at; he
was creating “pictures” pure and simple.
He exhibited at home and
abroad with distinction, becoming a member of the Pastel Society of America,
from which he has obtained the right to add the letters “PSA” after his name-
as I have done at the beginning of this article.
Bülent and Sedef Turan were a
couple who projected warmth and sincerity, and their views and tastes largely
coincided with ours. Their home was furnished in a taste so close to our own
that we sometimes felt we were in our own domain. The relaxed tone of their
conversation must have contributed to the effect.
With the departure of Mr.
Bülent Turan we have irretrievably lost another color in our lives. I am moved
to say “if only we had seen them more frequently”; the longer we live, the more
life fills up with these “if only”’s!
