LÂLE'YLE BİRLİKTE BAÜ'DE SUNUM- PRESENTATION WITH LÂLE AT BAÜ

TÜRKÇE: (For English please scroll down.)

Köşemize çekilmişken İstanbul Bahçeşehir Üniversitesi Çizgi Film Animasyon Bölüm Başkanı Sn. Nazlı Eda Noyan'dan bir sunum yapmak için davet aldık. Aslında bir mülakat olacaktı, bir baktık sunum yapacağımıza dair bir afiş yapmışlar. Internet'te bulunan güzel bir fotoğrafımızı temel almışlar.  

İyi ki kabul etmişiz; her ne kadar bizim dönemimiz geçmişte kaldıysa da genç öğrencilerle karşılaşıp onlarla konuşmak güzel oldu, gençleştirdi. 6 Ekim 2025'te gerçekleşen sunum için 40 kadar öğrenci toplanmıştı. Planlanmış bir sunum yoktu, rastgele başladık, öğrenciler akıllıca sorularla yön verdiler. Yabancı öğrenciler olduğu için konuşma İngilizce yapıldı. Herkes anlıyordu, bu da sevindirdi.

Bahçeşehir Üniversitesi öğrencileriyle, biz arkada afişteki pozu taklit ediyoruz.

Yeri gelince birşeyler gösteririm diye bilgisayarımı götürmüştüm; biraz gösterdim, faydası oldu, ama konuşma yoğun, sorular sık olduğu için ve ben kolay paniklediğim için aradığım örnekleri hemen bulamıyor, bazen atlamak durumunda kalıyordum.

Lâle ile ortak çalışmalarımızdan örnek göstermek iyi olurdu ve hatta Lâle Renaade'dan sahneler göstermemi de önerdi- muhakkak o sandalye sahnesini temizlemenin zorluğu hakkında söyleyecekleri vardı. Ben bulmaya çalışırken yeni sorular geldi ve o kaynadı, içimde kaldı. Onu burada aşağıda telafi ediyorum.

Lâle ve ben, Hahn Film, berlin. 1995-96.

1995-96 döneminde  Berlin'de Hahn Film'de çalışırken Lâle de araresim ve temiz çizim yapıyordu. Renaade yeni önerilen bir diziydi ve onun tanıtım canlandırmalarını yapıyorduk. Renaade'nın dansı için müzikâl film klâsiği Singing In the Rain'deki bazı dans sahnelerinden ilham aldım, oradaki kanepe burada sallanan sandalye oldu. 

Aşağıda Renaade için bazı canlandırmalarım Lâle'nin temiz çizimleriyle. Sonunda bir renkli de var. Amiga bazlı test programının görüntü kalitesinin kusuruna bakmayın artık!

 

ENGLISH:

An invitation from Nazlı Eda Noyan, the director of the Animation Dept. of Bahçeşehir University in Istanbul, to make a presentation for their students prodded us out of the quiet of our retreat. First it was to be an interview but suddenly there was a poster announcing a presentation- based on a nice photo of us that they found on the Internet. 

It was a good thing we accepted; even though our time is over, meeting young students was nice, rejuvenating. About 40 students had assembled the presentation on October 6th 2025. There was no planned presentation, however, we just dived in and the students guided us along with intelligent questions. Because of the presence of foreign students the presentation was conducted in English. Everybody understood, and this made me glad.

With the students of Bahçeşehir University, at the back we are aping the pose in the poster. 

I brought my computer along in case I needed to show some material; I showed a few, and it was useful, but because the dialogue was intense, questions kept coming, and also because I panic easly, most of the time I couldn't find what I was looking for and had to skip.

It would have been proper to show some work we had done with Lâle and she even requested I show scenes from Renaade-  she most certainly had something to say about the difficulty of cleaning up that rocking chair. As I fumbled to find the scenes new questions came in and the conversation shifted elsewhere. I have rectified that neglect here, above.

Lâle and me, Hahn Film, Berlin, 1995-96.

Lâle and I were working at Hahn Film, Berlin, in 1995-96 where I was animating and she was doing clean-up and inbetween. Renaade was a proposed new animated series and we were producing animation to introduce it. For Renaade's dance I was inspired by some dance scenes in the musical classic Singing in the Rain; what was a couch in that film became a rocking chair in my animation.

The clip above contains some of those Renaade scenes, animated by myself and cleaned up by Lâle. There is a scene in color at the end. Excuse the poor image quality of the Amiga based linetest system.

WOLFL 2025

 TÜRKÇE: (For English please scroll down.)

Bu sene  de yeni yıla arkadaşlarla girdik ve yine yeni yıl canlandırmamı kucağımda yaptım. Arkadaşlarımız Erhan ve Leyla'nın evlerine gidip kanepede yerimi alana kadar ne yapacağımı bilmiyordum! 

Geçen sene, yani 2024 yılbaşı, Başar ve Yasemin'in
evindeydik; o zaman özel filmimde de kullanabileceğim bir canlandırma yapmak istemiştim. Çizgileri toparlamam ("tiedown") bitmediği için bir de "belki özel filmimde kullanırım, şimdiden açık etmeyelim" düşüncesiyle Facebook dışında yayınlamamıştım. O eksiği bilvesile tamamlıyorum!

Bu sene de kanepede oturmuş ne yapacağımı düşünürken elim 2006'dan beri tercihli tercihli yeniyıl temam olan küçük Mozart'a gitti. (2006'dan sonra 2009-2010-2011-2022-2023 yılbaşı geceleri! Bkz: "Wolfl 2022", 4 Nisan 2022, "Küçük Dahiyle Yeni Yıl Gecesi", 12 Ocak 2011.) Sonunda ucuca ekleyip bir kısa film çıkartabilsem ne hoş olurdu; plânsız yaptığım bu sahneler ne kadar oturur bilinmez ama kafamda 14 Köchel sayılı 5 numaralı sonatının Allegro bölümü var. Piyano eşliğinde flüt ile çalınan o canlı ve şakacı eseri Mozart babasıyla İngiltere'ye yaptığı seyahatte yazmış- o sıralarda 9-10 yaşlarında!

Bütün canlandırma bir gecede ve kucağımda olmadı tabii; sadece bütün uçlar ve ilk araresimlerden birkaçı. Sonra evde masamda tamamladım. Resimler kaba kaldı, yani "tiedown" bile yapamadım ama hiç değilse taradım, bu sayede görüntü yüksek çözünürlüklü ve berrak oldu.

ENGLISH:

Once again, we entered the new year in the company of friends and again I entered the new year animating on my lap. I had no idea what I would end up doing until we got to the home of our friends Erhan and Leyla and I took my place on the couch.

Last year we were at Başar and Yasemin's place. That time I was aiming to do something that I could use in my private film. Because I never finished the tiedown and also because I was reluctant to reveal any animation that would figure in my private project I never uploaded it anywhere besides Facebook. I'm making use of this occasion to remedy that mistake now.

As I sat on the couch reflecting on what to do, I watched as my hand almost involuntarily went for my favored new year's eve theme since 2006, and that was the little Mozart. (2006 was followed by new year's eves 2009-2010-2011-2022 and 2023. See: "Wolfl 2022", 4 Nisan- April 2022, and "New Year's Eve with the Little Genius", 12 Ocak- January 2011.) Wouldn't it be nice if I could cut them all together someday and end up with a short film? I don't know how these unplanned scenes will fit but I always imagine I'm hearing the allegro section of sonata number 5, KV 14. Mozart wrote this cheerful and whimsical piece for a flute accompanied by a piano at the time of his trip to England with his father. He was 9 or 10 years old then!

Of course not all of the animation was done on my lap, and certainly not in one night; only all keys and the first few inbetweens were done. I finished it later at home. The drawings were never tied down, they remained rough, but I did scan them so they are full resolution and evenly lit.

ÜÇ TEMEL CANLANDIRMA EGZERSİZİ- THREE BASIC ANIMATION EXERCISES

TÜRKÇE: (For English please scroll down.)

Yakın arkadaşlarımız Murat ve Ceylan'ın oğlu (ve güzel kocagöz Defne'nin ağabeyi) Tuna bir süre bir heves benden canlandırma dersi aldı- kendi babası animatörken bu biraz şaşırtıcı bir karardı! Benim İstanbul'da annemin yanında geçirdiğim Cumartesi günleri sabah geliyor, öğle yemeğini de bizle yiyip gidiyordu! Böylelikle ben "yine öğrencim oldu", annem de "torunum var" diye sevindirik olduk!

Annem Tuna'yı "torun" saydı, sofrada bi dillendi bi dillendi!

 Aslında pek iyi bir öğretmen sayılmam, anlatacağımı toparlamak, doğru kelimeleri bulmak zor gelir. İsim ve tarihler hep gecikmeli gelir aklıma! Onun için sık sık başvurduğum yöntem verdiğim egzersizleri örnek niyetine kendim de yapmak olmuştur.

"Un dolu çuval" ve "dalgalanan bayrak" egzersizleri ile de öyle oldu. 

Tuna Koç Müzesi'ne , 14 Ocak 2012.

Lip-sych'e sıra gelince Tuna'nın küçükken kaydedilmiş bir videosundan kısa bir cümleciği seçtim. Yıllar önce (2012) beraber Koç müzesini gezerken oradaki eski trenler karşısında "Wauuuuu! Tiyene bak!" dediği duyuluyor. Bir de basit bir karakter modeli hazırlamıştım. İtiraf edeyim modelim sese göre biraz büyük gözüküyor. 

Sonra maket trenlere olan merakımı ifade edecek bir şekilde egzersizin bir versyonunu kendim canlandırdım! 

Tuna canlandırma eğitimi almak için yakında İngiltere'ye gidiyor. Umarım boynuzun kulağı geçtiğini görürüz! Verdiğim egzersizleri bir gün tatmin edici bir şekilde bitirirse onları da paylaşırım. Ya da daha iyisi, kendi paylaşır. 

 

 

 

ENGLISH:

 

Tuna is the son of our dear friends Murat and Ceylan (and the brother of pretty little Defne with the penetrating eyes). Tuna was at point moved to take animation lessons for me- strange, because his own father is a fine animator. He came over on those Saturdays I spend with my mother in Istanbul, arriving in the morning and leaving after a shared lunch. I was all chuffed up for having a student again and my mother for having "a grandson"!

 

My mother found a "grandson" in Tuna; becoming all chatty at the table!

The truth is, I'm not all that good as a teacher; I have trouble organizing my thoughts and finding the right words. Names and dates always come after a certain time-lapse! So my favored method has been to teach by demonstration, which means animating a version of the exercise myself.

That's what I did with the half-filled flour sack, and the flag wave.

Tuna at the Koç museum,  Jan. 14th, 2012.

When it was time for the lip-sych exercise, I decided to use Tuna's own voice, from when he was little. I took the voice from a video recording made during a visit to the Koç Museum together years ago (2012)! Reacting to the trains on display, he's heard to say "Wooow! Look at the twain!" I made a simple character model which, I have to admit, looks older than the voice!

 

Then I animated a version, giving vent to my enthusiasm for model railways!

Tuna will be going to England soon to study animation. I hope we'll see the student surpass his master. If one day he completes his exercises satisfactorily, I'll share them as well. Or better still, he'll share them himself!

WOLFL 2023

 TÜRKÇE: (For English please scroll down.)

2023 Yılbaşı için birçok sene tercih ettiğim temaya döndüm ve küçük Mozart'ı seçtim (Bkz.: "Wolfl 2022", 4 Nisan 2022). Bu seferki canlandırma yılbaşı gecesi + bir gün sürdü, Facebook'ta yayınladım. Bazı yıllarda oluğu gibi sonradan çizgileri toparlayarak daha temiz bir versyonunu çıkartmayı, hatta bu sefer biraz da uzatmayı düşündüm. Hazirana geldik vaktim olmadı; özel film çalışmam hemen hemen bütün boş vaktimi alıyor, bundan sonra da böyle olacak. Sadeca sonu 2 resim (4 kare) daha uzun, o kadar yapabildim.

 ENGLISH:

For my New Year's Eve animation I chose little Mozart again, going back to the theme of many previous years. (See.: "Wolfl 2022", 4 Nisan-April 2022) This time it took me the New Year's eve plus the day afterwards and I shared it on Facebook. I thought of tying down the drawings for a better look  and even extending the animation but the work on my personal short film takes all my free time; it's June already and it's clear this is the way things will be for the foreseeable future. Adding 2 drawings (4 frames) to the end was all I could do.

WOLFL 2022

TÜRKÇE (For English, please scroll down):

Mozart'ın müziğini ne kadar sevdiğimi, onun daha küçükken deha, yetişkinken hâlâ çocuksu kişiliğinin beni ne kadar etkilediğini bütün arkadaşlarım bilir. Yeni yıla da kalemim elimde çizerek, tercihen canlandırma yaparak girme geleneğimden de haberdardırlar. Münih'te 2006 yeni yıl gecesi küçük Mozart'ı, (ailesi içindeki adıyla "Wolfl", Avusturya ağzıyla "Wolfgangcık") ilk defa canlandırmıştım. 2009-2010-2011'de tekrar yeni yıl geceleri arkadaşım oldu, 2011 gecesi çalışmamı burada paylaşmıştım. (Bkz: "Küçük Dahiyle Yeniyıl Gecesi", 12 Ocak 2011.)

Eskiz defterimden bir "Papageno"!

2022 yılbaşı gecesi arkadaşlarımız Erhan, Leyla ve Peri'nin evindeydik ve küçük Mozart'ı yine ele alarak yeni yıla onunla girdim. Canlandırmayı sonra vakit buldukça evde tamamladım ve hatta 1 Şubat 2022'de Facebook'ta paylaştım.

Mozart'ın bir papağana dönüşmesi Sihirli Flüt'deki Papageno'ya göndermeydi: bana göre Mozart operalarındaki karakterlerden kendi kişiliğini en iyi aksettireni. Canlandırma sanatı sayesinde "kuş adam" gerçekten kuş ile adam arası yapılabiliyor! Uçarken bıraktığı müzik notalarından izi sonra ilave ettim, onun için ancak şimdi paylaşabiliyorum!

 

Wolfl 2006

 

Wolfl 2009-2010-2011

Wolfl 2022

ENGLISH:

 

All of my friends know how much I like the music of Mozart, how fascinated  I am by his personality, genius in chidhood, somewhat childlike in adulthood. They all know how I make it a point to go into the new year pencil in hand, drawing, preferably animating. The first time I animated little Mozart (or "Wolfl" as known in his family circle, "little Wolfgang" in the Austrian use of German) was on new year's eve 2006 in Munich. He accompanied me into the new years 2009, 2020 and 2011. I shared my animation for 2011 here. (See: "New Years' Eve with the Little Genius", 12 Ocak- 

January 2011.

 

A "Papageno" from my sketchbook.!

 We were at the home of our friends Erhan, Leyla and Peri on new year's eve 2022 and I decided to go into the new year with little Mozart again. I finished up the animation later at home and shared it on Facebook on February 1st.

 

The idea of transforming Mozart into a parrot came from the character "Papageno" from The Magic Flute; to  me, of all the characters in his operas, that one comes closest to his own personality. Thanks to animation, the "bird man" can be made a cross between a bird and a man! Only later did I add the trail of notes he leaves behind, so that I put off sharing it here until today!

BEN OLMANIN DAYANILMAZ AĞIRLIĞI/ THE UNBEARABLE HEAVINESS OF BEING ME

TÜRKÇE (For English please scroll down.)

Bazen bir insanın (ya da bir tavşanın) üzerine düşen yük ve kendisinden beklenenler o kadar çok oluabiliyor ki...!

Bu canlandırma kendimi öyle hissettiğim bir zamanda ortaya çıktı!

Daha güzel ilhamları tercih ederdim, ama kötü tecrübelerle yüzleşmek için sanatımızı kullanmak da biz sanatçıların imtiyazıdır!

 

Videoclip/ Videoclip

 

ENGLISH:

Sometimes the burden that falls upon the shoulders of a person (or a rabbit) becomes so hard to bear!

This bit of animation emerged at a time when I was feeling just that way!

I would prefer more lighthearted inspirations but using our art to put up with distressing experiences is a prerogative of us artists!

SAYGI KUŞAĞI'NDA SÖYLEŞİ/ CHAT ON A TRIBUTES PROGRAM

 TÜRKÇE: (For English please scroll down.)

İstanbul 9. Canlandıranlar Festivali'ni düzenleyenler "Saygı Kuşağı" kapsamında benimle bir söyleşi gerçekleştirdiler. Ortalıkta malum bir virüsün dolaşıyor olması nedeniyle dinleyiciler karşısına fiziksel varlığımla çıkamadım. (Aşı yaptırmamam işi kolaylaştırmıyordu tabii!) Ama buna karşılık internet üzerinden kaydedilen bu söyleşiyi yayından önce görsellerle zenginleştirme şansım oldu. Telif hakkı kapsamına giren çalışmaları paylaşamamam bir sıkıntıydı, nihayet canlandırma sanatçılarının hayatlarını kazanmak için çalıştıkları proje ve karakterlerin telif hakları başkalarının elindedir!

Konuşmayı daha fazla görsel ekleyebileceğim şekilde yönlendirmeye çalıştım, bu arada telif hakkı problemlerine takılmayacak çalışmalarımı da dahil edebilmeyi amaçladım. Hatta biraz "cheating" ile konuşmamı uzattım! (Hırka düğmelerim ele veriyor, daha fazla birşey söylemeyeceğim!)

ENGLISH:

The organizers of the 9th "Canlandıranlar" (literally "Those who Give Life") Festival in Istanbul interviewed me within the scope of their "Tributes" program. Because of a certain virus going around I couldn't be physically present before a live public. (It doesn't help that I refuse to get the shots!) But having this chat pre-recorded online gave me a chance to enrich it with visuals before it was made public. Not being able to share copyrighted work was a disatvantage though, seeing as animators make a living by working on projects and characters copyrighted by others!
I tried to steer some of the interview in a direction where I could provide visuals, including work that risked no copyright entanglements. I even extended the talk with some cheating! (The buttons of my sweater give away the game, I won't say anything else about that!)

RAKS-I ŞAHANE- DANCE TO PLEASE A SULTAN

TÜRKÇE: (For English please scroll down.)

Canlandırma ve dans, özleri hareket olan iki kardeş sanat. Ve canlandırmaya dans çok yakışıyor. Kendim ancak pek kötü dans edebilirken dans eden karakterler canlandırmak özellikle hoşuma gider. Kendi kültürümüze iyice yerleşmiş olan göbek dansını da küçümsemem hiçbir şekilde!

1994 yılında olmalı, Berlin Hahn Film Benjamin Blümchen video filmleri serisi içinde bir ortadoğu öyküsü canlandırmayı üstlenmişti. "Tapınak Kedisinin Sırrı" (Das Geheimnis der Tempelkatze) adındaki bu bölümün bir göbek dansı sekansı içerdiğini öğrenince o sekansın tamamını canlandırmaya gönüllü oldum- Avrupalılara bırakamazdım ya! O sırada Ankara'da oturuyorduk ve canlandırmaları oradan yapıp gönderdim. ("Tahsin Lâle Özgür Animasyon Tic. Ltd. Şti." adına!)

Seneler sonra, Disney Paris'te Tarzan filminde çalışırken birisi (1997, belki 98) o sırada Dreamworks'ın yapılmakta olan "Mısır Prensi" filmi için hazırlanmış deneme canlandırmaları getirdi içeren bir kaset getirdi. Bir tanesi ortadoğu dansı yapan bir kadın figürüydü (bitmiş filmde göremedim). Güzeldi, ama benim bildiğim göbek dansı değildi. "Bu iş böyle yapılır" edasıyla bir göbek dansözü canlandırdım- kaba tabii! Arkadaşlara gösterdim, sonra işimize döndük. Resimleri sakladım!

Türkiye'ye döner dönmez Karaköy'de Kasa Galeri'de "Çizime Farklı Yaklaşımlar" karma sergisine davet edilince resimleri ortaya çıkardım.Kaba çizimleri temizlemedimse de mavi kalemle "bağladım". Canlandırma sanatını tanıtan bir videoklip hazırlayıp rakkasemi içine uyarladım, resimlerin kendileri de videoyla birlikte sergilendi. (26 Ocak-16 Şubat 2000) Ben o montajı başka yerde yayınlamadım (bir gün altyazı eklerim diye) ama internette yayınlayan olmuş. Sonunda şirket belgeselimiz de var. Birinin başı, öbürünün sonu kesik ama yine de bakın isterseniz: "Tahsin Özgür Belgeseli".

Bu sergiye katkılarımdan etkelenen Galeri Apel'den "2001 Gece Masalları" karma sergisi için davet aldım (5 Ocak-4 şubat 2001). O sergi için değişik bir mizansenle yeni bir klip yaptım, bunun için yeni canlandırmalar da ilave ettim- rakkasemin yerden ayağı kalkışı gibi. O klibi burada paylaştım. Bkz: "2001 Gece Masalları", 11 Eylül 2010.

Şimdi rakkasemin resimlerini tarayarak daha kaliteli bir klip yapma imkânım oldu; onu da burada sunuyorum. 

GÖBEK DANSINI BİZ BİLİRİZ- ASK US ABOUT BELLY DANCING from tahsinozgur on Vimeo.

Videoklip/ Videoclip

Benjamin Blümchen Das Geheimnis der Tempelkatze, 1995.

("Tapınak Kedisinin Gizemi"/ "The Mystery of the Temple-Cat")

göbek dansı sekansı/ belly dance sequence.

RAKKASEM- MY DANCER from tahsinozgur on Vimeo.

Videoklip/Videoclip

Rakkasem/ My Dancer 

1997(?)/2000

ENGLISH

Animaton and dance are really sister arts, since the essence of both is movement. And dance can look great in animation. I may be a lousy dancer myself, but I take great pleasure in animating dancing characters. And I certainly look down upon belly dancing, for so long a part of our culture. 

It must have been 1994, Hahn Film Berlin undertook the production of the Das Geheimnis der Tempelkatze ("The Mystery of the Temple-Cat"), a middle-eastern adventure in the direct-to-video Benjamin Blümchen series. When I heard there was to be a belly dancing sequence, I volunteered to animate all of it- I could't let the Europeans mess that up, could I? We were living in Ankara at the time, so I worked from there and sent the scenes over (billed for "Tahsin Lâle Özgür Animasyon Tic. Ltd. Şti."). 

Years later, while working at Disney Paris on Tarzan (probably 1997 if not '98) someone brought in a cassette of experimental animation for The Prince of Egypt, then in production at Dreamworks. There was a dancing female figure, which I did not spot in the final film. It was fine, but far from the belly dance that I was used to seeing. I took it as a challenge and animated a belly dancer, rough of course, with the air of "this is how it's done fellas!" I showed it to my friends and we all went back to work. But I kept the drawings!

Shortly after our return to Turkey I was invited to a joint exhibition on the theme of "Different Approaches to Drawing". I took out the roughs and tied them down with blue pencil. I prepared a video explaining the process of animation and integrated the animated dancer into it.  The drawings were exhibited with the video. The venue was the "Kasa Gallery", inside an unused, cavernous safe in an old bank building in Istanbul's Karaköy district (January 26th to February 6th, 2000). I never shared that video online, though I meant to; I always hoped I could add subtitles. But others have.Here's one with our "company demo" added; there are chunks missing from the beginning of one and the end of the other though:  "Tahsin Özgür Belgeseli" ("Tahsin Özgür Documentary").

Apparently impressed by my contributions to this exhibition, Galeri Apel invited me to the "2001 Nights" joint exhibition (January 5th to February 4th 2001). I shot and edited together a new video corresponding to the theme, and made some new animation of my dancer, including the bit where she gets up from the floor. I did share that video on this blog. See: "Tales of 2001 Nights", 11 Eylül- September 2010.

Now that I have the possibility of scanning the drawings rather than shooting with a camera, I have put together a higher quality video of my dancer, which I am presenting herewith.

TATSIZ BİTEN PERİ MASALI- FAIRYTALE WITH A SORRY ENDING

TÜRKÇE (For English please scroll down.)

Dreamworks'un Shrek başarısından sonra masallarla dalga geçen filmler modası geldi.

Batıyla yeni birleşip özgür ve kapitalist dünyaya açılan eski Doğu Almanya'da bir banka da müvekkilerine büyük getiriler vadederek "dünya piyasasında pazarlanacak yeni bir canlandırma filme" yatırım yapmaya teşvik etti. Shrek'in prodüktörlerinden biri- adı John Williams- yeni projenin prodüktörü olarak Amerika'daki oturduğu yerden yüklü bir maaşa bağlandı. Deneme canlandırmalarına 2002'de İstanul'dan katıldım (bkz. "Rapunzel", 12 Ocak 2011). Derken prodüksyon durduruldu. Bir yıl kadar sonra yeniden başladı.

Bu iş için Berlin'de Hahn Film stüdyosu kiralanmıştı. İyi bir ekip toplandı, Lâle'yle bavulları topladık ve biz de gittik. Eski çalışmalarım ortadan kaybolmuştu ve herşey baştan başlıyordu. 

Hafta içi çalıştım, hafta sonu gezip Almanya'yı keşfettik, unutamayacağım kadar güzel ve dolu bir yaz geçti. Ama prodüksyonda bir gariplik vardı. Storyboardlar üretiliyor, sahneler yapılıyor, ama kimse gelip bakmıyordu.

Sonbahar geldi ve bütün yapraklar birdenbire döküldü- bir toplantıyla filmin bundan böyle üç boyutlu bilgisayar tekniğiyle yapılacağı bildirildi. Hahn Film'in ve orada toplanan ekibin filmle ilişkisi kesiliyordu.

O yaz yaptığım canlandırma denemelerimden birini burada paylaşıyorum.

(Yeni teknikle yapılan film 2006'da gösterime girdi.)


KİTABINA GÖRE PRENS- PRINCE BY THE BOOK from tahsinozgur on Vimeo.

Videoklip/Videoclip 

ENGLISH 

The success of Dreamworks' Shrek unleashed a rash of takeoffs on fairytales.

Germany had recently been reunified and East Germany had recently joined the free and capitalist west. A bank seated in Germany offered its clients to invest in and share the profits of what it hoped would be just such a successful animated hit. One of Shrek's several producers, John Williams by name, was engaged as the producer for the new production, and raked in a sizeable salary from his home in the U.S. I contributed experimental animation from my home in Istanbul (see: "Rapunzel", 12 Ocak/January 2011). Then there was a production stop. It was relaunched about a year later.

Hahn Studio in Berlin had been engaged and a fine crew assembled for the project. Lâle and I packed my bags and moved to Berlin. Everything had been restarted from scratch, all my previous animation had just disappeared. 

It was an unforgettable and very full summer; I worked through the week and we travelled and discovered Germany on the weekend. But there was something odd about the production. Storyboards and animation were being churned out but no one came to see them.

Come autumn, all the leaves fell at once! We were called to a meeting where we were told the film would be done in CG. Hahn Film and the talent gathered there were cut off from the production.

I am sharing one of the experimental animation scenes I made that summer.

(The CG film was released in 2006.)

DAS DOPPELTE LOTTCHEN

TÜRKÇE:

Storyboard yapmak bana daima zor gelmiştir; canlandırma sanatının canlandırma safhasıdır bana zevk veren! Bu böyleyken, şu işe bakın ki, bütün çalışmalarım içinde en benimseyerek, en içimden gelerek yaptığım iş on dakikalık bir storyboard’dan başka katkım olmayan bir projeydi, ve sonunda çalışmalarımın neredeyse hiçbir kısmı kullanılmadı.

Proje, Erich Kästner’in aynı adlı romanından uyarlanacak olan Das Doppelte Lottchen idi. (Tam tercüme "Çifte Lottacık" olur.) Gizlice yer değiş tokuşu yaparak boşanmış anne ve babalarını tekrar biraraya getiren ikizlerin hikâyesi daha önce de defalarca uyarlanmıştı. Bu uyarlamalar arasında Disney’in iki ayrı reel çekim versyonu da vardır: The Parent Trap, “Aile Tuzağı”, 1961 ve 1998. Bu seferki TVC Hamburg’un üstlendiği uzun metrajlı bir canlandırma versyonu olacaktı. Canlandırma ucuz işgücü tedarik eden ülkelere verileceğinden ben hiç alamadım. Filmin finalini de kapsayan on dakika kadarlık bir kısmına storyboard yapmam istendi, ben de bunu animatik olarak hazırladım. İstanbul’daki evimizden çalıştım ve Lâle’nin şirketi Esin Desen üzerinden faturaladık. Aile hayatının kutsallığı, evlilik ilişkisinin dayanıklılığı önem verdiğim konular olduğu için bu işe gerçekten yüreğimi verdim. 

Filmin afişi.

2007'de gösterime giren filmin DVD’sini 2008’de Halle’de (Almanya) çalışırken aldım ve filmde benim katkılarımdan hemen hiçbir şey kalmamış olduğunu görünce bayağı hayâl kırıklığına uğradım. Sebebi bütçeyi ciddi şekilde düşüren bir senaryo değişikliğiydi. Ben verilen senaryoya oldukça sadık kalmış, bunu yaparken babaya hem centilmenlik, hem de verdiği kararların sonuçlarından kaçmayan bir dik duruş atfetmeye çalışmıştım. Bitmiş film sıcak ve sevimli olmakla birlikte babanın “öteki kadından” kurtulma şeklini pek kaçamak ve onursuz buldum.

Babamı üç buçuk yıl önce kaybettik, şu günleri de hastanede, yaşı ileri annemin refakatçısı olarak geçiriyorum. Yaşadığım duygular, aile içinde sevgi ve dayanışmanın önemini anlatan bu çalışmayı paylaşmaya yönlendirdi beni.

Videoklip:

Das Doppelte Lottchen için hazırladığım animatik.

BİR İKİZ MASALI- A STORY OF TWINS from tahsinozgur on Vimeo.

Videoclip:

My animatic storyboard work for Das Doppelte Lottchen.

ENGLISH:

Storyboards have always been a chore for me; it is the process of animation itself that I enjoy! This being so, it is ironic that of all the projects I have worked on, the one closest to my heart was something for which I did about ten minutes of storyboard work- and hardly any of it was used.

The project was Das Doppelte Lottchen, based on the novel of the same name by Erich Kästner. (Exact tranlation of the title would be "Double Lotta") The popular story of twins who secretly switch places to bring their divorced parents together has seen many screen adaptations, including two by Disney, both entitled The Parent Trap, 1961 and 1998, and both live action. This time it was to be an all animated feature version undertaken by TVC Hamburg. Because the animation was earmarked for countries providing low cost labor, I couldn’t get any scenes to animate. I was given the last ten seconds or so to board, which I prepared in animatic form, working out of our home in Istanbul and billing it for Esin Desen, Lâle’s company. The sanctity of family life and the endurance of a marriage being matters I take seriously, I really put my heart into the work.

The poster of the film.

The film was released in 2007 and I purchased the DVD in 2008, when I was working in Halle (Germany). To my great disappointment, almost none of my efforts had made it into the film. The reason was a script change, which certainly cut the budget. I had remained quite faithful to the given script while taking care to make the father come across as a gentleman and a man ready to face the consequences of his decisions. The finished film remains charming in spite of the change but I have to say the father weasels his way out of his relationship with the “other woman” in a far less honorable fashion.

Spending these days with my aged mother in a hospital, and my father gone these past three and a half years, I find myself particularly disposed to share this effort that speaks for solidarity and love within the family.