TATSIZ BİTEN PERİ MASALI- FAIRYTALE WITH A SORRY ENDING

TÜRKÇE (For English please scroll down.)

Dreamworks'un Shrek başarısından sonra masallarla dalga geçen filmler modası geldi.

Batıyla yeni birleşip özgür ve kapitalist dünyaya açılan eski Doğu Almanya'da bir banka da müvekkilerine büyük getiriler vadederek "dünya piyasasında pazarlanacak yeni bir canlandırma filme" yatırım yapmaya teşvik etti. Shrek'in prodüktörlerinden biri- adı John Williams- yeni projenin prodüktörü olarak Amerika'daki oturduğu yerden yüklü bir maaşa bağlandı. Deneme canlandırmalarına 2002'de İstanul'dan katıldım (bkz. "Rapunzel", 12 Ocak 2011). Derken prodüksyon durduruldu. Bir yıl kadar sonra yeniden başladı.

Bu iş için Berlin'de Hahn Film stüdyosu kiralanmıştı. İyi bir ekip toplandı, Lâle'yle bavulları topladık ve biz de gittik. Eski çalışmalarım ortadan kaybolmuştu ve herşey baştan başlıyordu. 

Hafta içi çalıştım, hafta sonu gezip Almanya'yı keşfettik, unutamayacağım kadar güzel ve dolu bir yaz geçti. Ama prodüksyonda bir gariplik vardı. Storyboardlar üretiliyor, sahneler yapılıyor, ama kimse gelip bakmıyordu.

Sonbahar geldi ve bütün yapraklar birdenbire döküldü- bir toplantıyla filmin bundan böyle üç boyutlu bilgisayar tekniğiyle yapılacağı bildirildi. Hahn Film'in ve orada toplanan ekibin filmle ilişkisi kesiliyordu.

O yaz yaptığım canlandırma denemelerimden birini burada paylaşıyorum.

(Yeni teknikle yapılan film 2006'da gösterime girdi.)


KİTABINA GÖRE PRENS- PRINCE BY THE BOOK from tahsinozgur on Vimeo.

Videoklip/Videoclip 

ENGLISH 

The success of Dreamworks' Shrek unleashed a rash of takeoffs on fairytales.

Germany had recently been reunified and East Germany had recently joined the free and capitalist west. A bank seated in Germany offered its clients to invest in and share the profits of what it hoped would be just such a successful animated hit. One of Shrek's several producers, John Williams by name, was engaged as the producer for the new production, and raked in a sizeable salary from his home in the U.S. I contributed experimental animation from my home in Istanbul (see: "Rapunzel", 12 Ocak/January 2011). Then there was a production stop. It was relaunched about a year later.

Hahn Studio in Berlin had been engaged and a fine crew assembled for the project. Lâle and I packed my bags and moved to Berlin. Everything had been restarted from scratch, all my previous animation had just disappeared. 

It was an unforgettable and very full summer; I worked through the week and we travelled and discovered Germany on the weekend. But there was something odd about the production. Storyboards and animation were being churned out but no one came to see them.

Come autumn, all the leaves fell at once! We were called to a meeting where we were told the film would be done in CG. Hahn Film and the talent gathered there were cut off from the production.

I am sharing one of the experimental animation scenes I made that summer.

(The CG film was released in 2006.)

DAS DOPPELTE LOTTCHEN

TÜRKÇE:

Storyboard yapmak bana daima zor gelmiştir; canlandırma sanatının canlandırma safhasıdır bana zevk veren! Bu böyleyken, şu işe bakın ki, bütün çalışmalarım içinde en benimseyerek, en içimden gelerek yaptığım iş on dakikalık bir storyboard’dan başka katkım olmayan bir projeydi, ve sonunda çalışmalarımın neredeyse hiçbir kısmı kullanılmadı.

Proje, Erich Kästner’in aynı adlı romanından uyarlanacak olan Das Doppelte Lottchen idi. (Tam tercüme "Çifte Lottacık" olur.) Gizlice yer değiş tokuşu yaparak boşanmış anne ve babalarını tekrar biraraya getiren ikizlerin hikâyesi daha önce de defalarca uyarlanmıştı. Bu uyarlamalar arasında Disney’in iki ayrı reel çekim versyonu da vardır: The Parent Trap, “Aile Tuzağı”, 1961 ve 1998. Bu seferki TVC Hamburg’un üstlendiği uzun metrajlı bir canlandırma versyonu olacaktı. Canlandırma ucuz işgücü tedarik eden ülkelere verileceğinden ben hiç alamadım. Filmin finalini de kapsayan on dakika kadarlık bir kısmına storyboard yapmam istendi, ben de bunu animatik olarak hazırladım. İstanbul’daki evimizden çalıştım ve Lâle’nin şirketi Esin Desen üzerinden faturaladık. Aile hayatının kutsallığı, evlilik ilişkisinin dayanıklılığı önem verdiğim konular olduğu için bu işe gerçekten yüreğimi verdim. 

Filmin afişi.

2007'de gösterime giren filmin DVD’sini 2008’de Halle’de (Almanya) çalışırken aldım ve filmde benim katkılarımdan hemen hiçbir şey kalmamış olduğunu görünce bayağı hayâl kırıklığına uğradım. Sebebi bütçeyi ciddi şekilde düşüren bir senaryo değişikliğiydi. Ben verilen senaryoya oldukça sadık kalmış, bunu yaparken babaya hem centilmenlik, hem de verdiği kararların sonuçlarından kaçmayan bir dik duruş atfetmeye çalışmıştım. Bitmiş film sıcak ve sevimli olmakla birlikte babanın “öteki kadından” kurtulma şeklini pek kaçamak ve onursuz buldum.

Babamı üç buçuk yıl önce kaybettik, şu günleri de hastanede, yaşı ileri annemin refakatçısı olarak geçiriyorum. Yaşadığım duygular, aile içinde sevgi ve dayanışmanın önemini anlatan bu çalışmayı paylaşmaya yönlendirdi beni.

Videoklip:

Das Doppelte Lottchen için hazırladığım animatik.

BİR İKİZ MASALI- A STORY OF TWINS from tahsinozgur on Vimeo.

Videoclip:

My animatic storyboard work for Das Doppelte Lottchen.

ENGLISH:

Storyboards have always been a chore for me; it is the process of animation itself that I enjoy! This being so, it is ironic that of all the projects I have worked on, the one closest to my heart was something for which I did about ten minutes of storyboard work- and hardly any of it was used.

The project was Das Doppelte Lottchen, based on the novel of the same name by Erich Kästner. (Exact tranlation of the title would be "Double Lotta") The popular story of twins who secretly switch places to bring their divorced parents together has seen many screen adaptations, including two by Disney, both entitled The Parent Trap, 1961 and 1998, and both live action. This time it was to be an all animated feature version undertaken by TVC Hamburg. Because the animation was earmarked for countries providing low cost labor, I couldn’t get any scenes to animate. I was given the last ten seconds or so to board, which I prepared in animatic form, working out of our home in Istanbul and billing it for Esin Desen, Lâle’s company. The sanctity of family life and the endurance of a marriage being matters I take seriously, I really put my heart into the work.

The poster of the film.

The film was released in 2007 and I purchased the DVD in 2008, when I was working in Halle (Germany). To my great disappointment, almost none of my efforts had made it into the film. The reason was a script change, which certainly cut the budget. I had remained quite faithful to the given script while taking care to make the father come across as a gentleman and a man ready to face the consequences of his decisions. The finished film remains charming in spite of the change but I have to say the father weasels his way out of his relationship with the “other woman” in a far less honorable fashion.

Spending these days with my aged mother in a hospital, and my father gone these past three and a half years, I find myself particularly disposed to share this effort that speaks for solidarity and love within the family.

HAHN FILM'E BİR DEMO FİKRİ- IDEA FOR A HAHN FILM DEMO

TÜRKÇE: (For English, please scroll down)

1995-1996'da yine Berlin'deki ekmek kapımız Hahn Film'deydik. Projeler arasında bir boşluk oldu ve ben bu arayı Hahn Film için bir demo yaparak değerlendirmeyi önerdim. Stüdyonun neler yapabileceğini gösterirsem daha iyi projeler yakalayabiliriz diye düşündüm.

Neticede, nasıl bir film yapabilmeyi hâyal ettiysem, o havada sahneler yaptım. Konuşmalar için aklımdan geçen sözler şöyleydi: (Cin) "So you wish to make a wish!" (Ejder) "Make it something HOT!" ("Demek bir dilekte bulunmayı diliyorsun!" "Ateşli birşey olsun!")

Tabii bu boş zaman uzun sürmedi; yeni işler gelince demo için yaptıklarım rafa kalktı, ve bir daha inmedi.

Efektlerle canladırmaları o zaman üstüste getiremediğimden gölgeleri ve "HOT" kelimesiyle ejderin ağzından çıkan alevleri ayrı görüyorsunuz.

Seneler sonra 2001 yılı yaklaşırken İstanbul Galeri Apel'de "2001 Gece Masalları" temalı bir karma sergiye katılmaya davet edilince rafa kaldırılıp unutulan o canlandırmalardan bir parçayı sergi için hazırladığım videoklibin kapanış jeneriğinde kullandım. (Bkz: "2001 Gece Masalları", 11 Eylül 2010.)

Hahn Film, Berlin, 1995-96.

 
HAHN FİLM'E BİR DEMO İÇİN- FOR A HAHN FILM DEMO from tahsinozgur on Vimeo.

Videoklip/Videoclip

ENGLISH

In 1995-96 we were back in Berlin, working for good old reliable Hahn Film. During a lull between assignments I 

proposed to prepare a demo for the studio, something that would show what we were able to do in the hope of attracting better projects.

I naturally went for the kind concept and look that I would most enjoy working on as an assignment. The wording I imagined for the lip-synch was as follows: (genie): "So you wish to make a wish!" (dragon) "Make it something HOT!"

Pretty soon, the lull was over, more work came in and the demo scenes had to be shelved- and they never came back down again.

I was unable to superimpose levels then so you will see them seperately: the shading and the burst of flames when the dragon says "HOT". 

Years later, with the advent of the millenium year 2001, I was invited to take part in a joint exhibition on the theme of "Tales of 2001 Nights". I participated with a videoclip and used part of the shelved and forgotten animation for the end titles. (See: "Tales of 2001 Nights", 11 Eylül-Sept 2010.)

DİKKAT, ISIRIRLAR!- WATCH OUT, THEY BITE!

TÜRKÇE (For English please scroll down.)

1990-91'de Lonrda'da Thief and the Cobbler'da çalışırken zor aylar geçirmiştik; evliliğimin ilk yılında eşimi evde bırakarak stüdyoda uzun saatler harcamış, geç vakit ağrılarla dönmüştüm-  tıpkı çizdiğim karakter gibi. (Bkz:"Hırsız ve Kunduracı", 18 Eylül 2012 ve "Sürünen Haberci", 21 Aralık 2012) 1991'de  Berlin'e taşındık, Hahn Film'de çalışıyorduk ve benden Biss Kids diye bir televizyon programı için karakterler tasarlamam istenmişti. Programda çocuklar büyükleri, hem de yetkili büyükleri sorgulayacak, eleştirecek, köşeye sıkıştıracaklardı. (Bizim basının yüzyüze yapamadığı şey! Ancak arkadan, uzaktan...!) Biss Kids "ısıran çocuklar" gibi bir anlama geliyor (Biss=ısırık).

Londra'daki çalışmadan sonra bu karakterler pek canlı, pek

Biss-Kid'lerle- with the Biss Kids.

serbest gelmişti; kıpır kıpır, rolleri gereği biraz anarşik, soyadım gibi de "Özgür". Büyük keyif aldığımı hatırlıyorum. Sonra karakterlere kostüm giydirmem istenince canlandırma, temizleme, boyama süreci yavaşladı, programın ana fikrindeki duruma göre hemen üretiliverme özellikleri kayboldu.

Buradaki canlandırmalar benim; müteakip canlandırmaları başka meslektaşlar üstlendi.

Bu günlerde büyüklerin davranışları, ani çark etmeler ve eski söylemleri unutmalar canımı sıkınca bu "ısıran çocuklar" aklıma geldi. İyi bir ısırığı hakkeden o kadar çok büyük var ki...! (Harrrt!)

BISS KIDS from tahsinozgur on Vimeo.
 

ENGLISH

I had a difficult stint on The Thief and the Cobbler in London in 1990-91 where , on the first year of my marriage, I had to leave my wife at home while I worked overtime in the studio, only to return with an aching back- much like the character I was animating. (See: "The Thief and the Cobbler", 18 September-Eylül 2012, and "The Crawling Messenger", 21 December-Aralık 2012) In 1991 we moved to Berlin and were both working for Hahn Film. I was asked to design some characters for a television program called Biss Kids where children are supposed to make adults in responsible positions sweat with some "biting" criticism- the type our journalist here can't do face to face, but only behind backs, from a distance.

After the difficult and tight animation in London, these characters were refreshingly loose and lively, a little anarchic as befits their role, and free. I remember truly enjoying animating them. Then someone decided to give them costumes. This slowed down the animation, clean-up and coloring, doing away with all possibility of spontaneous production so essential for the concept of the program. 

The animations you see here are mine; further animation was produced by others.

Seeing the behavior of adults these days with chameleon-like switches of opinion I remembered those "bite kids". There are so many adults out there that could do with a good hard bite! (Chomp!)

ALTIN VE NAZAR- GOLDEN NUGGETS AND THE EVIL EYE

TÜRKÇE (For English, please scroll down.)

 Batıl inançlara prim vermemeye çalışırım ama bazen şu "nazar" meselesi, nasıl söylesem, "her ihtimâle karşı yine de bir nazarlık asalım, bir tuz çatlatalım" dedirtiyor.

1996 yılı ilkbaharında Berlin'de Hahn Film'deyken içi reçel doldurulmuş tost ekmeği diye tarif edebileceğim bir ürünün reklâm filmi yapılacaktı. "Ham altın külçeleri" anlamına gelen "Golden Nuggets" isimli ürüne vahşi batı teması uygun görüldü. Reklâmın tamamını ben canlandıracaktım, efektlere varana kadar; bu da işi çok keyifli yapacaktı.

O sırada Disney Paris'e yaptığım müracaat kabul edilmiş, iş çalışma izninin çıkmasına kalmıştı. (Bkz: "Disney İçin Alis testim", 9 Eylül 2011) Hayat çok güzeldi yani.

Derken Baden Baden'de bir kaplıca havuzunda sol elimi kırdım. Detaylarını sormayın, çok saçma! Nazar diyesi geliyor insanın!

"Golden Nuggets" reklâm filminin üç sahnesini sol elim alçıdayken canlandırdım. Kâğıtları sağ elimle "flip" ediyor ("çırpıyor"), kalemi alıp hemen bir çizgi ekliyor, sonra kalemi bırakıp aynı prosedürü tekrar ediyordum.

Filmi öngörüldüğü şekilde bitti; çizgi temizleyenler arasında eşim Lâle de vardı. Küçük kusurlarına rağmen hoş bir film, sıkıntısına rağmen ilginç bir anı oldu.

 "Golden Nuggets" ürünü için yaptığım bir illüstrasyon.

An illustration I made for the "Golden Nuggets" product.

Ben, Lâle, ve kırık "flip" elim. Yakamda Disney'in "çizen Miki" rozeti var.

Me, Lâle, and my broken "flipper".

On my lapel, Walt Disney Animation's "animating Mickey" badge.

 Hapsolmuş sol el: o andaki sıkıntıyla çizilmiş.

Left hand in captivity: drawn in the frustration of the moment.

VAHŞİ BATI'DAN BİR REKLÂM: "GOLDEN NUGGETS"- A COMMERCIAL FROM THE WILD WEST from tahsinozgur on Vimeo.

Test çekimleriyle birlikte "Golden Nuggets" reklâm filmi. 

The "Golgen Nuggets" commercial with pencil tests.

ENGLISH

Though I try not to fall for superstitions, I have to admit I am not totally free of the Turkish belief in the "evil eye", the envious gaze that brings bad luck. Tourists to our country are familiar with the blue glass bead with the eye motif that is meant to ward it off, and there are other recipes like throwing salt into a fire or a hot pan. On occasion I have resorted to such precautions- just in case.

In the spring of 1996, when working at Hahn Film, Berlin, I was given the assignment of animating a commercial for a kind of jam-filled toasting bread. It was called "Golden Nuggets", and a wild west theme was chosen to match the name. I was to animate the whole film, including all effects, and it promised to be a very pleasurable job.

I had just been accepted by Disney Paris and was only waiting for my work permit to come through. (See: "My Alice Test for Disney", 9 September-Eylül 2011). Life was good!

Then I went and broke my left hand at a thermal spa in Baden Baden- I won't get into the details; they are far too silly! One is tempted to say it was the "evil eye"!

I animated three of the scenes with my left hand in a plaster cast. I would first flip with my right, quickly pick up the pencil and add a line, then put my pencil down and repeat the process.

I managed to complete the assignment as planned. The clean-up team included my wife Lâle. In spite of its small faults it turned out to be an okay film, and over time the annoyance of a broken hand became just an interesting anecdote