Böyle blogculuk oynamanın bir avantajı da o ya da bu sebepten hiç seyirci karşısına çıkmamış çalışmalarımı paylaşmak. Tarzan'da çöpe atmak zorunda kaldığım üç sahnemi de bu şekilde paylaşıyorum- blog yoluna gittiler yani! (Yazık bu kelime oyununu İngilizce metinde yapamıyorum!)
Prof. Porter, Jane ve Clayton'dan oluşan kâşifler grubunu İngiltere'ye geri götürecek olan gemi yanaşmış, mürettebat paldır küldür kampı topluyor. O sırada Tarzan, elinde Jane için derlediği bir buket çiçek, kampa yaklaşıyor ve şaşkınlıkla manzarayı seyrediyor. Derken bir yandan kendine yaklaşmakta olan üç tane daha Tarzan görüyor- birisi üç kanatlı bir boy aynası taşımakta. (Böyle bir şeyi Afrika'ya neden gerirdiler ki?) Tarzan çevik bir hareketle eğilip aynanın altından geçiyor. Ayağa kalkar kalkmaz da başka birşey taşıyan başka birisi omuzuna bindiriyor.
Storyboard'lar ve layout'lar verildi- ayna sahnesinde benden sadece üç tane Tarzan yapmam istendi- gerisini sonradan bilgisayarda üç boyutlu üretilecek bir aynayla birleştireceklermiş.
Ben tipik işgüzarlığımla işimi büyüttüm, aynanın hareketini bilmeden Tarzan'ı doğru dürüst yapamayacağımı belirterek bilgisayarcılara rehber olacak bir ayna canlandırması yaptım- bir insanın taşıdığı hissini verecek bir ayna. Hatta Tarzan'ın arkasında kalan fonun aynadan nasıl aksedeceğini de çizerek önerdim. Tabii Tarzan'ın akislerini akis olarak canlandırdım, görüntünün hareket eden ayna yüzeyinde kaymasını da hesaplayarak. Kaba canlandırmam kabul edildi.
Derken bir önceki sahneyi yapacak olan animatöre yönetmenlerden mesaj geldi. O sahneyi benimle aynı odada çalışan Georges Abolin yapıyordu, ben de mesajı gördüm.
Yönetmenler Kevin Lima ve Chris Buck'ın Georges'a gönderdiği yazı.
Georges yönetmenlerin isteklerine uyarsa benim canlandırmamdaki Tarzanlar ilk anlarda aynada ters açıdan gözüküyor olacaktı- sağından gelen aynayı görmek için kendi sağına bakması gereken Tarzan kendi soluna bakıyordu. (Çünkü aynadaki görüntüler kendi sağlarına bakıyorlardı- ayna ya hani!) Ben meseleye maydanoz oldum ve yönetmenlere Georges ve kendim adına bir eskizle karşılık verdim.
Georges ve kendim adına yönetmenlere gönderdiğim açıklayıcı eskiz. Sağ alt köşede benim canlandırmamın ilk hâlindeki açı ve poz var. Yani yönetmenler bu durumda bir önceki sahnede Tarzan'ın kendi sağına bakmasını istiyorlardı.
(Dikkat ederseniz ben de yazılarımda bir yerde sağ yazacağıma sol yazmışım- sağ sarımsak, sol soğan!)
Aynalar ve akisleri, fizik gerçekler ve seyirci algısı konulu bir fikir teatisi başladı. Tarzan'ın akislerinin buketi hangi ellerinde tutacakları bile konuya girdi. Biz Paris stüdyosunda, yönetmenler Los Angeles'te olduğu için araya saat farkı giriyor, haberleşme ağır oluyordu.
Sağda 1967 Disney yapımı Jungle Book ("Orman Çocuğu") adlı filmde Baloo sudaki aksine bakıyor. "Seyircinin algısı" diyerek hem Baloo'nun, hem de aksinin aynı gözü şişik gösterilmiş. Ayna sahnesi polemiği günlerinde bu sekansa dikkatimi çeken iş arkadaşım Oliver Acker olmuştu. Çocukluğunda rahatsız edermiş, ben ise, itiraf edeyim, farketmemiştim. Kendisi Almandır.Sonunda ben (biz) onları ikna etmiş olmalıyım(yız).
Ben resimleri "bağlayarak" asistanlara hazırladım. Arkadan gelen iki sahneyi de yaptım ve aynı şekilde "bağladım". Hepsi kabul edilen bu sahneler elimden çıkıyordu, derken...
Sağ taraf, sol taraf, aynada ne görürürüz, seyircinin beklentisi nedir meselesi Los Angeles'de çözülmemiş olmalı ki üç sahnemin de filmden çıkarıldığı, onların yerine içinde hiç ayna olmayan yeni bir sahne yapmam gerektiği haberi geldi. Bu versyonda bir tomar fıçı yuvarlayan bir adam fıçılarıyla Tarzan'a toslayacak, Tarzan o dar ekran alanı içerisinde fıçıların üzerinde dengesini bulmaya çalışacak ve sonunda ekran dışına sıçrayacaktı. Disney hiyerarşisinde fıçılar efekt animatörünün işiydi ama onları yapmadan Tarzan'ı yapmak akıllıca olmayacağı için fıçıları ve onları yuvarlayan adamı da ben yaptım. Gidip gelen diğer insanlar başka animatörlerin çalışmasıdır. Sahne bitmiş filme o hâliyle çıktı.
Polemik yaratan ayna sahnesini içeren sekans ve atılan bu üç sahnenin yerini alan fıçılı çözüm.
The sequence including the controversial mirror scene and the barrel solution which replaced it all.
ENGLISH
One big plus of playing blogging is to be able to share work that has never reached audiences. I am now availing myself of this opportunity to share three of my Tarzan scenes that were discarded.
The ship that is to return that intrepid group of explorers, Prof. Porter, Jane and Clayton, back home to England, has arrived. Crewmen are breaking up the camp and busily packing and carrying their things home. Tarzan arrives with a bouquet of flowers he has gathered for Jane and stops short when he sees the commotion. Then he notices three other Tarzans approaching him from the side. It is really a large three-wing mirror carried by a burly crew member. (Why would anybody schlep such a unwieldy piece of furniture to the jungles of Africa? Anyway!) With his agility he manages to duck and pass under it but as soon as he gets up he is jostled by someone carrying something else.
I received the storyboards and layouts. For the mirror scene I was only expected to daw three Tarzans; they would be integrated into a 3D animated mirror during compositing.
Ever the fussy wokaholic, I declared my wish and intention to animate the mirror as well, to be used as a guide, reasoning that I could not animate Tarzan convincingly without seeing how the mirror moved. Of course this meant I would animate the reflected image as a reflected image, shifting in harmony with the movement of the mirror. I even animated a simplified graphic on the mirror to indicate how the BG behind Tarzan would shift on the reflecting surface, in harmony with the movement. My first rough animation was approved.
Then Georges Abolin, the animator who was working on the hookup scene just prior to mine, got a message from the directors. We worked in the same room, so naturally I saw the message.
Message from Kevin Lima and Chris Buck to animator Georges Abolin.
If Georges was to animate his scene according to the directors' wishes, Tarzan would be looking left to see a mirror approaching from his right. (Because while entering the field of the mirror, the reflected images, as I drew them, were looking to their right, which would mean the real Tarzan was looking to his left, this being a mirror and all!) I just had to put in my two cents worth; I drew a sketch and sent it to the directors in both our names.
Explanatory sketch I sent to the directors, as coming from both myself and Georges. You can see the angle Tarzan's reflection enters the mirror surface in my earliest rough animation. The directors were asking that Tarzan should be seen looking to his right in the preceding hookup scene.
(If you read my notes, you will notice that at one point I too became confused enough
to writte "left" instead of "right"!)
This started a whole debate on mirrors, reflections, and the expectations of the viewers. There was even a question as to which hand the reflected Tarzans would be using to hold the bouquet. We were in the Paris studio, the directors were in Los Angeles, and the time difference made the discussion difficult and time-consuming.
Balloo reflected in a pond in the 1967 Disney film The Jungle Book. Whether the real Balloo or the reflected one, it's the left eye that is bloated; a decision which purportedly takes the "viewers' expectations" into account. During the days of the mirror discussion it was my friend and colleague Oliver Acker who called my attention to this. He said it had bothered him as a child. I admit I hadn't noticed it before. He is German, by the way.
Finally I (we) managed to persuade the directors. I tied down my scene and animated the following two. They too were approved and tied down. I was just about to have the sequence out of my hands and in the film when...
This whole question of left side, right side, what we really see, what the viewers expects to see must have been simmering over in Los Angeles; I received the bad news that my three scenes had been scrapped. In the new version a crewman would be rolling barrels, which would bump into Tarzan who would jump on them, scramble to regain his balance within the narrow space available on the layout, and jump off screen. Within the Disney hierarchy, things like barrels are traditionally the lot of effects animators, but it would be nonsensical to try to animate Tarzan without seeing what the barrels would be doing, so I animated the barrels as well, and the man rolling them. The rest of the people milling around are by other animators.
